HÜSAMEDDİN NAKŞI EFENDİ HAZRETLERİ

İstanbul

(d.1770 / ö.1863)

İstanbul velilerindendir. Aksaray semtinde, Ebekadın Mahallesinde doğ­du. Babasının adı, Seyyid Muhammed Fehim Efendi'dir. Dört yaşında mektebe başlayıp, dokuz yaşında hafız oldu. Kısa sürede ilmi mertebeleri bir bir aşarak icazet aldı. Daha sonra Bursa'ya gitti. Orada da ilim ve tasavvuf yolunda ça­lışmalarda bulundu. Daha sonra tekrar İstanbul'a döndü. 1247 (m.1831) yılında hacca gitti. Hac dönüşünde, kendi talebelerinden Sümbüliyye şeyhi Hacı Muhammed Sûfi Efendi'nin Yedikule civarındaki Hacı Evhadüddin Dergâhı’na yerleşip, bir müddet bu dergâhta kaldı. Son olarak Eyüp Sultan civarında bulunan Hatuniyye Dergâhı’na yerleşip ömrünün sonuna kadar bu dergâhta kaldı. Talebelerinden biri şöyle anlatıyor: "Bir Cuma gecesi Mesnevi'den bir sonraki günün dersine bakıyor­dum. Bir yeri anlayamamıştım. Çok uğraştığım halde halledemedim. Aciz kalarak, "Bakalım hocam burayı nasıl açıklayacak?” diye kitabı kapadım. Ertesi gün derse gittim. Ders sırasında sıra o beytin açıklanmasına geldi. İçimden "dikkatlice dinleyeyim de kavrayayım" dedim. Hocam beyti gayet güzel açıkladı. Açıklamasının sonunda bana dönerek: "Artık yapabilir misin?" diye buyurdu. 1280 (m.1863) yılında hastalandı. Fıtr Bayramı günü akşamı vefat etti. Cenaze namazı Eyüp Sultan Camii’nde kılındı. Kabri, ders verdiği cami mi­naresinin dibindedir. İlim ve irşad hayatı doksan altı yaşma kadar devam et­miştir.

Yüce Allah sırrını mukaddes ve mübarek kılsın.